Een beeld van Miljuschka – het verhaal achter het kunstwerk

Deel 1 : Waar twee werelden samenkomen

Soms ontmoet je iemand en voel je meteen dat er iets bijzonders gaat ontstaan. Zo voelde het ook toen Miljuschka mijn atelier binnenstapte. Twee werelden die elkaar niet vanzelfsprekend kruisen en elkaar versterken. Miljuschka als krachtige stem binnen body positivity. Ik als kunstenaar, gedreven om échte verhalen vast te leggen in vorm en materiaal. Al snel ontdekten we dat we samen een verhaal te vertellen hadden.

Wat begon als een ontmoeting, groeide uit tot een gezamenlijk doel. Een heel mooi beeld maken en de boodschap van body positivity uitdragen.

Een bezoek dat geheim moest blijven

Het bezoek moest lange tijd geheim blijven. Rondom de aanwezigheid van Miljuschka hangt nu eenmaal veel aandacht en helaas komt daar beveiliging bij kijken. Daarom namen ik en mijn team, de nodige voorzorgsmaatregelen. Mijn atelier en galerie waren die dag gesloten. De deuren dicht, de agenda leeg. Alle focus op de ontmoeting en het creëren van iets moois en tastbaars.

Toen Miljuschka binnenkwam, was dat in een relaxed joggingpak, zonder make-up, lekker zichzelf. Dat is ook altijd het advies dat ik geef vorafgaande aan iedere sessie waarin we in mijn atelier aan de slag gaan. Kom niet in je mooiste outfit, het is fijn dat ook Miljuschka dit moment aangreep om geheel vrij van opsmuck binnen te stappen. Na een eerste gesprek beneden in de galerie, waar ze intuïtief een aantal werken aanwees die haar aanspraken, gingen we naar boven, naar mijn zolderatelier. Ik heb meerdere werkplekken in mijn atelier, maar op zolder valt altijd het mooiste licht. Dat was ook de plek waar ik haar het liefste zou willen uitdagen om alles te geven voor een mooie en creatieve sessie.

De kleding mag uit…

Wat volgt is altijd een bijzonder proces. Het is een ontmoeting die heel snel overgaat in diepere lagen. In een paar uur leer je elkaar heel intensief kennen. We hebben gesproken over haarzelf, haar visie op haar lichaam, over schoonheid en kracht. Over wat zij wilde uitstralen en hoe haar droombeeld eruit zou kunnen zien. Daarin is ze heerlijk open en direct , met een fijne dosis humor. Een castingsessie werkt altijd het beste wanneer iemand zich echt op zijn gemak voelt. Zeker op het moment dat de kleding uitgaat. Dat kan soms een spannend moment zijn, maar voor Miljuschka was dat totaal geen issue. Integendeel. Ze stond daar met een vanzelfsprekend zelfvertrouwen: krachtig, ontspannen en volledig in haar eigen energie. Dat was voor mij het moment waarop ik de echte Miljuschka zag.

Juist wanneer alle opsmuk wegvalt en ik iemand echt zie zoals die is, ontstaat er iets bijzonders. Voor mij zijn dat de momenten waarop een kunstwerk begint te leven.

De eerste lijnen van het beeld

Het creatieve proces begint bij mij altijd in mijn hoofd, met allerlei mogelijkheden. Letterlijk zie ik het lichaam als een canvas. Ik focus me op spiergroepen, contouren en met tegenlicht ontdek ik waar bepaalde lichaamslijnen lopen. In mijn hoofd kan ik daarin van alles bedenken en wensen, maar uiteindelijk is het ook de vraag wat er fysiek mogelijk is. Kan iemand met zijn of haar lichaam aan wat ik vraag? En hoe ver durft iemand daarin zelf te gaan?

Het kan gebeuren dat mensen in dit proces toch wat gereserveerd beginnen. Maar bij Miljuschka voelde ik al snel dat er veel mogelijk was. We keken samen naar compositie, naar lijnen en naar het spel van licht en schaduw. We wilden een mooi beeld creëren, of eigenlijk liever nog een statement maken.

Tegelijkertijd was het voor Miljuschka belangrijk dat het beeld herkenbaar bleef en geen gemodificeerde versie van haarzelf werd. Ze gaf mij daarin volledige vrijheid. Zoals ze zelf zei: “Maak maar gewoon iets moois voor mij. Ik wil een echte Petra Flach.”

Dat vertrouwen is goud waard in een creatief proces. Ze wilde geen controle, geen kaders. Ze wilde dat ik deed wat ik het beste doe: creëren vanuit mijn hart. Eén ding wist ik zeker: ik wilde zowel haar voor- als achterzijde vastleggen. Twee verschillende perspectieven, twee verschillende energieën. Later zou blijken welke kant het sterkst resoneerde.

Overgave aan het proces

Dat betekende ook dat het proces dubbel intens was. Twee mallen betekent twee keer volledige overgave en uithoudingsvermogen testen. Het maken van een lichaamsmal is intensief. Ik maak gebruik van een oude klassieke techniek en door de vele lagen materiaal ontstaat een dikke mal die vele kilo’s in gewicht is. Een mal vraagt niet alleen overgave, maar ook vertrouwen en uithoudingsvermogen.

Na het maken van de twee versies begint het volgende aspect. Hierin wordt vaak gedacht dat ik het beeld opgiet en daarna met een kleurtje erop presenteer. Dat zou inderdaad kunnen, maar om het type kunstwerk te verkrijgen wat ik maak zijn er andere processen nodig. Ze vragen meer tijd, een complexe techniek en aandacht.

Van afgietsel naar een sculptuur, dat vraagt liefde en aandacht. Laag voor laag. Detail voor detail. In deel twee beschrijf ik veel meer over dit proces en volgt ook de onthulling... met meer foto's.